آخرت سراى هميشگى و پايدار است .
[ وَ جَعَلْنا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَ رَحْمَةً ]
« 1 » .
و در قلب كسانى كه از او پيروى مىكردند رأفت و رحمت قرار داديم .
[ وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ ]
« 2 » .
و خدا به توفيق خود به سوى بهشت و آمرزش دعوت مىكند .
[ وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى دارِ السَّلامِ ]
« 3 » .
و خدا [ مردم را ] به سراى سلامت و امنيت [ كه بهشتِ عنبر سرشت است ] دعوت مىكند .
آرى ، در عالم آخرت اثرى از خودبينى و بزرگمنشى و تكبر نيست ، در آنجا سوء نيت و قصد فساد و خرابكارى نباشد ، آنجا جاى برقرار شدن و پاينده بودن و مقام گرفتن است ، در آنجا قلوب و دل ها با همديگر با كمال مهربانى و عطوفت و محبت خالص رفتار كرده و اثرى از كدورت و اختلاف و نفاق نباشد ، در آنجا خطاها و لغزشهاى گذشته آمرزيده شده و از عصيان و تمرد و خلاف اثرى نيست ، آنجا محيط سلامتى و صفا بوده و هرگز كدورت و گرفتگى و ناراحتى ديده نخواهد شد .
پس به اقتضاى اين چنين محيط روحانى ، قهراً صفات و حالات هر انسانى نيز لازم است با وضع آن محيط سازش داشته باشد .
مالكيت مطلق و حكومت و بزرگوارى تمام ذاتى پروردگار متعال در عالم آخرت ظاهر و هويدا مىشود و قهراً كسى به مقام خودبينى و خودنمايى و خودستايى
هامش
( 1 ) - حديد ( 57 ) : 27 .
( 2 ) - بقره ( 2 ) : 221 .
( 3 ) - يونس ( 10 ) : 25 .