[ فَإِنْ ذُقْتَ مِنْ حَلاوَةِ مُناجاتِهِ وَلَذيذِ مُخاطَباتِهِ وَشَرِبْتَ بِكَأْسِ رَحْمَتِهِ وَكَرامَتِهِ مِنْ حُسْنِ إِقْبالِهِ وَإِجابَتِهِ فَقَدْ صَلُحَتْ لِخِدْمَتِهِ فَادْخُلْ فَلَكَ الإِذْنُ وَالأَمانُ ]
ورود به مسجد بعد از كسب فضايل
امام صادق عليه السلام در دنباله روايت مىفرمايد :
پس از آراستن وجودت به طهارت و صداقت و اعتراف به عجز و قصور و تقصير و ارائهء اسرار به حضرت دوست و توجه به اينكه آن جناب به ظاهر و باطن تمام هستى آگاه است و نظر به اينكه نامت از كدام ديوان بيرون خواهد آمد ؛ اكنون در جنب درب ورودى مسجد اگر در دل خويش شيرينى مناجات با او را درك مىكنى و از مخاطبات حضرت او به نحو حقيقى احساس لذت مىكنى و مىيابى كه در حال چشيدن از شربت رحمت او هستى و صاحب بيت - با اين همه كوچكى و ناتوانى و عيب تو - به جانب تو اقبال دارد و آمادهء پاسخ گفتن به خواستهء تو است ، پس در تو صلاحيت خدمت به پيشگاه آن جناب هست ، اكنون داخل مسجد شو و پاى بر بساط قربگذار كه همهء اين ها علامت رخصت و اجازهء ورود به محضر اوست و بدان كه به هنگام دخول به مسجد پس از تحقق آن همه واقعيت از سخط او در دنيا و آخرت در امان خواهى بود .