لذّت مناجات
انسان اگر از مناجات با او ، در كام خود شيرينى حس نكند و از خطابات حضرت دوست لذت نبرد ، بايد گفت كه به وادى معرفت نرسيده و در نتيجه عاشق آن جناب نگشته كه درك شيرينى و حلاوت مناجات و لذت مخاطبات مخصوص عاشقان است و بدون شك بدون اتصال به عشق ، چشيدن حلاوت مناجات و لذت بردن از مخاطبات امكان ندارد .
به قول مولوى :
لذتِ تخصيص تو وقتِ خطاب * آن كند كه نايد از صد تن شراب
البته براى تحقق عشق معشوق حقيقى طى مراحل و قطع منازل و مقدماتى لازم است كه اهم آن تزكيهء نفس از رذايل و آراستن آن به حسنات است و براى اين مسأله هيچ راهى جز رجوع به شرع مطهر نيست و شرع مطهر مجموعهء آيات قرآن و روايات وارده از معصومين عليهم السلام است .
در رساله شريفهء « لقاء اللّه » در مسألهء تحليه و صفات روحانى مىخوانيم « 1 » :
چون سالك در اثر مجاهدت و توفيق ربانى از قسمت اوّل كه تنزيه و تطهير باطن از صفات خبيثه و مكروهه بود ، فراغت پيدا كرد و توانست در اين جهت تسلط و حكومت خود را بر جنود شيطانى و قواى او بدست آورد ، اتصاف به صفات روحانى شروع مىشود .
به طورى كه معلوم گرديد ، صفات رذيلهء خبيثه ، به مناسبت و به اقتضاى زندگى مادى محدود تاريك صورت مىگرفت و هرچه سالك از تعلق و وابستگى و محبت
هامش
( 1 ) - رسالهء لقاء اللّه : 48 .