1 - ايمان به حق و روز قيامت .
2 - صبر و شكيبايى در برابر حوادث .
3 - دورى از ترس و خوف .
4 - حذر از تمام رذايل اخلاقى .
5 - خو كردن به خوشبينى .
6 - محبت ورزيدن و كمك به خلق خدا .
7 - پرورش اراده و عزم .
8 - به طور دائم فعاليت سودمند كردن .
9 - خويشتنشناسى و مراقبه و محاسبه .
10 - پيوسته به ياد مرگ بودن .
مردان حق ، هميشه از سلامت روح و جان برخوردار بودند و از پرتو سلامت روح داراى توانايى جسمى بودند و از بركت اين دو سلامت در تمام شؤون حيات به بهترين صورت به بندگى حضرت حق مشغول بوده و وجودشان براى ديگران شمع هدايت و چراغ راه بود .
به قول فروغى بسطامى :
مردان خدا پرده پندار دريدند * يعنى همه جا غير خدا هيچ نديدند
هر دست كه دادند همان دست گرفتند * هر نكته كه گفتند همان نكته شنيدند
يك فرقه به عشرت در كاشانه گشودند * يك زمره به حسرت سر انگشت گزيدند
فرياد كه در رهگذر آدم خاكى * پس دانه فشاندند و بسى دام تنيدند
همت طلب از باطن مردان سحرخيز * زيرا كه يكى را ز دو عالم طلبيدند
زنهار مزن دست به دامان گروهى * كز حق ببريدند و به باطل گرويدند
چون خلق درآيند به بازار حقيقت * ترسم نفروشند متاعى كه خريدند