[ مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ وَ مَنْ تَوَلَّى فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً ]
« 1 » .
هر كه از پيامبر اطاعت كند ، در حقيقت از خدا اطاعت كرده و هر كه روى برتابد [ حسابش با ماست . ] ما تو را بر آنان نگهبان [ اعمالشان كه به طور اجبار از فسق و فجور حفظشان كنى ] نفرستاديم .
آيا رسول الهى صلى الله عليه و آله در مدت بيست و سه سالى كه در بين مردم بود ، از مردم نخواست كه پس از من به على مراجعه كنيد ؟
آيا در روايات بسيار زيادى كه كتب فريقين نقل كرده ، نبىّ اكرم صلى الله عليه و آله ، على را وصى و وزير و وارث خود معرفى نكرد ؟
آيت اللّه مدنى بيش از هشتاد حديث از كتب اهل سنت در « رسالهء الخلافة » نقل كردهاند كه :
پيامبر بزرگ اسلام صلى الله عليه و آله چه در مكه چه در مدينه ، على عليه السلام را به عنوان خليفه و جانشين بعد از خود خطاب كرد .
آنان كه از پيامبر اطاعت كردند و پس از او به على و يازده فرزندش مراجعه نمودند ، در حقيقت به حكم آيهء مذكوره از خدا اطاعت كردهاند و بقيه روى از رسول اكرم صلى الله عليه و آله برگرداندهاند ! !
زراره مىگويد : سپس امام محمد باقر عليه السلام ادامه داد : اگر مردى تمام شبهاى عمرش به عبادت قيام كند و تمام روزهايش را روزه بگيرد و تمام اموالش را در راه خدا صدقه بدهد و جميع عمرش را حج كند ، ولى رهبرى رهبر واجد شرايط را كه او را به مسائل الهى رهنمون شود نشناسد و جميع اعمالش به راهنمايى او نباشد ،
هامش
( 1 ) - نساء ( 4 ) : 80 .