شريعت الهى هستند ، اگر كسى از اين دو ثقل الهى جدا زندگى كند ، يا بگويد ، كتاب خدا ما را كافى است و احتياجى به على عليه السلام و يازده فرزندش نيست ، به حكم صريح قرآن و گفتار پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در حديث ثقلين كه تمام كتب روايى سنى و شيعه نقل كردهاند بدون ترديد گمراه و در راه ضلالت است :
إِنّى تَارِكٌ فِيكُمُ الثِّقْلَيْنِ كِتابَ اللّهِ وَعِتْرَتى أَهْلَ بَيْتى وإنَّهُما لَنْ يَفْتَرِقا حَتّى يَرِدا عَلَىَّ الْحَوْضِ مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِما لَنْ تَضِلُّوا مِنْ بَعْدى أَبَداً « 1 » ؛
من دو شىء گران پس از خودم در ميان شما گذاردم : قرآن و عترت ، اين دو هرگز از هم جدايى ندارند تا كنار حوض به من برسند ، اگر به اين دو واقعيت تمسك جوييد ، حكومت قرآن و اهل بيتم را بپذيريد و هماهنگ با آن دو زندگى خود را ترسيم كنيد تاروز قيامت روى ضلالت وگمراهى نخواهيد ديد .
آنان كه پس از رسول اكرم صلى الله عليه و آله ، دست از واليان واقعى امر يعنى امامان معصوم عليهم السلام برداشتند و به گفتهء خودشان گفتند : كتاب خدا ما را بس است ، هم گمراه شدند و هم تا امروز ميليونها مرد و زن را گمراه كردند .
داستان كشته شدن مالك بن نويره و افراد عشيرهء او و هم بستر شدن خالد بن وليد و يارانش كه از مأموران و كارگزاران حكومت ابوبكر بودند با زنانى كه شبانه شوهرانشان به دستور خالد به قتل رسيده بودند ، گمراهى نبود ؟ ! و چون اين جانيان خطرناك به مدينه برگشتند ، براى اين كه حكومت به قدرت آنان براى ادامهء حياتش محتاج بود همهء آنان را در مقابل آن طغيان وحشتناك بخشيد ، آيا اين بخشش ناشى از ضلالت و گمراهى نبود ؟ !
پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله بستن در خانهء خزانهء علم الهى ، وصى بر حق پيامبر صلى الله عليه و آله
هامش
( 1 ) - مستدرك الوسائل : 7 / 254 ، باب 47 ، حديث 8181 .