پناهگاه و مقصدشان آن اشيايى است كه در اين عالم با آنها الفت و انس گرفتهاند و اگر قايل به لذتى باشند آن را در خوردن و آشاميدن و امور جنسى و رياست اين عالم مىدانند و ذكر و فكر و خيال و آمال و علومشان همه و همه به همين محسوسات تعلق دارد و اگر انسى دارند با همين اشياى ظاهرى است ، به فرمودهء قرآن ، حزب شيطانند و مصداق واقعى ضلالت و گمراهى اند .
اين طايفه به گفتهء صريح آيات قرآن و حكم عقل در روز قيامت جايى جز آتش جهنم ندارند و روز قيامت كه روز تمييز حقايق است و هر فرعى به اصل خويش ملحق خواهد شد و آنچه در اين عالم ماده از سنخ هدايت و نور بوده در آن عالم به نور رضايت حق و بهشت ملحق خواهد شد و آنچه در اين عالم از سنخ ماديت محض و ظلمت بوده در آن عالم به تاريكى عذاب و ظلمت جهنم ملحق خواهد شد ؛ اين بيچارگان بر طبق اين اصل به خاطر اين كه در دنيا از نظر عقيده و عمل در تاريكى ضلالت بودهاند ، در قيامت به جهنم وارد شده و در سموم و حميم براى ابد باقى خواهند ماند و صورت قيامتى اعمالشان به صورت عذاب سخت الهى بر آنان مسلط خواهد شد .
قرآن كريم دربارهء اين دنياپرستان بدبخت و اين گمشدگان وادى ضلالت و اين بىخبران سرگردان و اين حيوانات انساننما مىفرمايد :
[ مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ * أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ]
« 1 » .
كسانى كه زندگى دنيا و زيور و زينتش را بخواهند ، ثمرهء تلاششان را به طور
هامش
( 1 ) - هود ( 11 ) : 15 - 16 .