و علوّ و رفعت است و هيچكس غير از او داراى چنين صفات و امتيازاتى نيست .
قرآن كريم مىگويد :
[
قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ أَيًّا ما تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى ]
« 1 »
.
بگو : خدا را بخوانيد يا رحمان را بخوانيد ، هر كدام را بخوانيد [ ذات يكتاى او را خواندهايد ] نيكوترين نامها [ كه اين دو نام هم از آنهاست ] فقط ويژهء اوست .
[
وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمائِهِ ]
« 2 »
.
و نيكوترين نامها [ به لحاظ معانى ] ويژهء خداست ، پس او را با آن نامها بخوانيد و آنان كه در نامهاى خدا به انحراف مىگرايند [ و او را با نامهايى كه نشان دهندهء كاستى و نقص است ، مىخوانند ] رها كنيد « 3 » .
آرى ، به يك معنى دين و جوهر آن به معناى عشق است ، عشق به معشوقى كه جمال و جلال و صفات او كامل است و انسان به خاطر عشقش در مقام بندگى و پرستش تسليم او باشد .
وحشى بافقى در زمينهء عشق كه به منزله اصل و ريشه در حيات آدمى است چنين سروده است :
فلك جز عشق محرابى ندارد * جهان بىخاك عشق آبى ندارد
غلام عشق شو كانديشه اين است * همه صاحبدلان را پيشه اين است
جهان عشق است و ديگر زرق سازى * همه بازى است الّا عشق بازى
هامش
( 1 ) - اسراء ( 17 ) : 110 .
( 2 ) - اعراف ( 7 ) : 180 .
( 3 ) - منشور جهانى اسلام : 7 .