و جايى ديگر فرمود :
[
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً ]
« 1 »
.
اى اهل ايمان ! همگى در عرصهء تسليم و فرمانبرى [ از خدا ] در آييد .
با تصديق باش اى عزيز كه اوّل درجات ، تصديق است ، اقلّ درجاتِ اين تصديق آن باشد كه باعث باشد مرد را بر امتثال اوامر و اجتناب نواهى ، چون اين مايه از تصديق حاصل آمد مرد را بر آن دارد كه حركات و سكنات خود به حكم شرع كند ، چون در شرع محكم و راسخ آمد ، او را به خودى خود راه نمايند كه
إِنْ تُطيعُوا تَهْتَدُوا ،
از طاعت جز هدايت برنخيزد :
[
وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا ]
« 2 »
.
و كسانى كه براى [ به دست آوردن خشنودى ] ما [ با جان و مال ] كوشيدند ، بىترديد آنان را به راههاى خود [ راه رشد ، سعادت ، كمال ، كرامت ، بهشت و مقام قرب ] راهنمايى مىكنيم .
چون اين هدايت پديد آيد تصديق دل يقين گردد ، اميرالمؤمنين على بن ابىطالب عليه السلام از اين حالت ، خبر چنين داد :
لَوْ كُشِفَ الْغِطاءُ ما ازْدَدْتُ يَقيناً « 3 » .
اين تصديق ، تربيت صورت باشد اهل دين را در راه دين و اهل سلوك را در راه سلوك ، تصديق چندان باعث باشد كه عمل صالح مؤثّر آيد ، چون عمل صالح مؤثّر شد عمل خود مرد را به يقين رساند ، چون به يقين رسيد : [
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ
هامش
( 1 ) - بقره ( 2 ) : 208 .
( 2 ) - عنكبوت ( 29 ) : 69 .
( 3 ) - اگر پرده هم كنار رود ، بر يقين من چيزى افزوده نشود ، غرر الحكم : 119 ، حديث 2086 .