بالاترين پناهها و مهمترين يار و ياور ، در خلوت و جلوت ، در آشكار و نهان در پرده و ظاهر دين است كه زير بناى آن ايمان به خداست .
آن كسى كه ميان لجّههاى هولناك اقيانوس دست و پا مىزند و هيولاى مرگ را برابر چشم خود مىبيند ، امواج سهمگين دريا سر و صورتش را نوازش مىدهند و هر لحظه شلّاقى از فشار و شكنهاى پيچيدهء آب به بدن او نواخته مىشود ، بىاختيار خدا مىگويد و از او براى رسيدن به ساحل نجات مدد مىطلبد و جز او را ملجأ و پناه و يار و ياور نمىپندارد و در آن لحظه از صميم قلب به قدرت خدا ايمان دارد و نالههاى دردناك خويش را به آسمان عظمتش نثار مىكند .
اين حقيقت و اين التجا و اين پرستش معبود يكتا ، دين است و خلاصه اين دين است كه به انسان اطمينان ، جرأت ، شجاعت و شهامت عنايت مىكند ، چنانچه قرآن مىفرمايد :
[
هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ ]
« 1 »
.
اوست كه آرامش را در دل هاى مؤمنان نازل كرد .
و در آيهء ديگر مىفرمايد :
[
أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ]
« 2 »
.
آگاه باشيد ! دلها فقط به ياد خدا آرام مىگيرد .
شعاع دين به هر دلى كه تابيد آن را از معنويّت روشن و از صفا و حقيقت گلشن نمود و آن چنان شيفتهء حق گرديد كه شدائد و سختىها را هيچ انگاشته ، ابداً هراس و انديشهاى در اينباره نداشته و آنها را لازمهء جهان گذرا مىداند .
هامش
( 1 ) - فتح ( 48 ) : 4 .
( 2 ) - رعد ( 13 ) : 28 .