تَعْلَمُونَ ]
« 1 »
.
اى اهل كتاب ! چرا در حالى كه [ به حقايق و واقعيتها ] آگاهيد ، حق را به باطل مُشتبه مىكنيد و حق را پنهان مىداريد [ تا مردم گمراه به مانند ؟ ] .
قرآن ، دربارهء آنان كه به حسنات و سيّئات اخلاقى عالمند ، ولى عمل به علم خود نمىكنند ، مىفرمايد :
[
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَماناتِكُمْ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ]
« 2 »
.
اى اهل ايمان ! [ با فاش كردنِ اسرار و جاسوسى براى دشمن ] به خدا و پيامبر خيانت نكنيد و به امانتهاى ميان خود هم خيانت نورزيد ، در حالى كه مىدانيد [ خيانت ، عملى بسيار زشت است . ] .
اين بود قسمتى از آيات قرآن كه پرده از چهرهء زشت عالمان هوىپرست برمىدارد و آنان را در تمام جوانب حيات منشأ فساد مىداند .
وقتى انسان به خصوص كسى كه اهل علم است ، در اين آيات دقّت مىكند ، خود را ملزم مىبيند كه به خاطر بندگان خدا علم و دانش خود را از آلوده شدن به هواى نفس حفظ كند كه وقتى علم محكوم هوا گردد ، از انسان درندهاى ساخته مىشود كه نظيرش را در حيوانات نيز كمتر مىتوان يافت ، در اين زمينه روايات بسيار مهمّ و مفصّلى رسيده كه به آن روايات با توضيح و تفسير بيشتر در شرح باب شصت و دوّم كتاب « مصباح الشريعة » اشاره خواهد شد .
عارف وارسته ، صفاى اصفهانى دربارهء آنان كه از هوا و هوس گذشته و جز به
هامش
( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 71 .
( 2 ) - انفال ( 8 ) : 27 .