و خشنودى هركس جلودار نفسش باشد ، خداوند بدنش را به آتش جهنّم حرام مىكند .
عَنْ أَبى جَعْفَرٍ عليه السلام قالَ : إِنَّما الْمُؤْمِنُ إِذَا رَضِىَ لَمْ يُدْخِلْهُ رِضاهُ فى إِثْمٍ وَلا باطِلٍ وَإِذا سَخَطَ لَمْ يُخْرِجْهُ سَخَطُهُ مِنْ قَوْلِ الْحَقِّ وَالَّذى إِذا قَدَرَ لَمْ يُخْرِجْهُ قُدْرَتُهُ إِلَى التَّعَدّى وَإِلى ما لَيْسَ لَهُ بِحَقٍّ « 1 » .
امام باقر عليه السلام فرمود : مؤمن فقط كسى است كه خشنودىاش او را در گناه و باطل نبرد و خشمش به وقت خشم او را از مدار قول حق بيرون نكشد ، مؤمن به وقت قدرت تجاوز ندارد و قدرتش او را به آنچه حق نيست هدايت نمىكند .
نفس و مقامات اربعه
فيلسوف بزرگ ، عارف معارف ، مجتهد عالى قدر مرحوم حاج ميرزا ابوالحسن رفيعى قدس سره ، در مسئلهء علاج نفس از آلودگىها مقالهء مهمّى دارد كه لازم است پويندگان راه عرفان بر آن مطّلع شوند .
گرچه اين مقاله نياز به تفسير و توضيح دارد ، ولى تفسير آن از عهدهء اين كمترين خارج است ، تنها به ذكر اصل مقاله اكتفا مىشود :
بدان كه قوّهء عمليه در نفس انسانيّه كارفرماى بدن جسمانى است در رسيدن به اوج سعادت و كمال ، ناچار است كه مراتب چهارگانه را كه خواهيم شرح داد به سير و حركت معنويّه عبور نموده تا از حضيض نفس حيوانيّت به ذروهء علياى انسانيّت
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 234 ، باب المؤمن وعلاماته ، حديث 13 ؛ بحار الأنوار : 64 / 355 ، باب 14 ، حديث 57 .