وَارْتِفاعى لا يُؤْثِرُ عَبْدٌ هَواىَ عَلى هَواهُ إِلّا جَعَلْتُ غِناهُ فى نَفْسِهِ وَهَمِّهِ فى آخِرَتِهِ وَكَفَفْتُ عَنْهُ ضيعَتَهُ وَضَمِنْتُ السَّماواتِ وَالْأَرْضَ رِزْقَهُ وَكُنْتُ لَهُ مِنْ وَراءِ تِجارَةِ كُلِّ تاجِرٍ « 1 » .
امام باقر عليه السلام فرمود : خداوند عزّوجلّ مىفرمايد : قسم به جلال و جمالم و ارزش و علوّ و بلنديم ، عبدى خواستهء مرا بر خواستهاش مقدّم نمىدارد مگر اين كه بىنيازيش را در خودش قرار مىدهم و شغلش را در آخرتش مقرّر كرده و معيشتش را كفاف مىكنم و آسمانها و زمين را ضامن رزقش نموده و من براى او فوق تجارت هر تاجرم .
قالَ عَلىٌّ عليه السلام : مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ هانَتْ عَلَيْهِ شَهَواتُهُ « 2 » .
على عليه السلام فرمود : هركس را نفس كريم و بزرگوار شد ، [ اسباب عزّت واقعى را براى خود حفظ كرد ] ، شهوت به نزد او خوار گشته ، [ در حدّى كه حاضر به پيروى از آن نخواهد بود ] .
اميرالمؤمنين عليه السلام در « نهج البلاغة » مىفرمايد :
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : بهشت ، پيچيده به رنجهاى عبادت و خوددارى از گناهان است و آتش پيچيده به خواهشها و هواهاى نفس است و بدانيد هيچ چيز از طاعت خدا نيست مگر آن كه انجامش بر انسان گران است و هيچ چيز از معصيت خدا نيست مگر آن كه موافق ميل و خواهش نفس است ، خدا رحمت كند مردى كه شهوت را از خويش دور كند و از پيروى خواهشها و آرزوهاى نفس بازايستد ؛ زيرا اين نفس مشكلترين امر است براى بازداشتنش از شهوت ، اين نفس است كه
هامش
( 1 ) - الخصال : 1 / 3 ، حديث 5 ؛ بحار الأنوار : 67 / 75 ، باب 45 ، حديث 2 .
( 2 ) - نهج البلاغة : 888 ، حكمت 449 .