على عليه السلام از ابى جحيفه نقل مىكند كه گفت :
وارد بر رسول خدا صلى الله عليه و آله شدم در حالى كه باد گلو كردم . فرمود : باد گلويت را فرو بياور ، به تحقيق بيشتر مردمى كه در دنيا سير بودند ، در قيامت طولانىترين گرسنگى را دارند . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : نور حكمت گرسنگى است و دورى از خدا سيرى است و نزديكى با مقام حق دوستى مساكين و نزديكى با آنان است ، خود را سير نكنيد كه نور معرفت در قلوبتان خاموش مىگردد ، كسى كه شب را با سبكى شكم در نماز بگذراند ، شبى را گذرانده در حالى كه حورالعين اطرافش بودند و حضرت فرمود : دلها را با زيادى طعام و آشاميدنى نميرانيد ، دلها مانند زراعتى كه آب اضافه بخورد از بين مىرود ، با طعام و آشاميدنى بيش از اندازه مىميرند « 1 » .
وَقالَ : مَنْ غَلَبَ عِلْمَهُ هَواهُ فَهُوَ عِلْمٌ نافِعٌ ، وَمَنْ جَعَلَ شَهْوَتَهُ تَحْتَ قَدَمَيْهِ فَرَّ الشَّيْطانُ مِنْ ظِلِّهِ وَقالَ صلى الله عليه و آله يَقُولُ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ : أَيُّما عَبْدٍ أَطاعَنى لَمْ آكِلْهُ إِلى غَيْرى وَأَيُّما عَبْدٍ عَصانى وَكَلْتُهُ إِلى نَفْسِهِ ثُمَّ لَمْ ابالِ فى أَىِّ وادٍ هَلَكَ « 2 » .
و پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : كسى كه علمش بر هوايش غالب باشد آن علم نافع است و كسى كه حاكم بر شهوتش باشد شيطان از سايهاش مىگريزد و نيز آن حضرت فرمود : خداوند مىفرمايد : هر بندهاى فرمان مرا ببرد او را به غير و انمىگذارم و هركس مرا نافرنانى كند ، او را به خودش وامىگذارم ، سپس باكى ندارم كه در كجا هلاك مىشود .
در بعضى از اخبار آمده است :
مردى به نام مجاشع بر پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شد و عرض كرد : يا رسول اللّه ! راه
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 67 / 71 ، باب 45 ، حديث 20 .
( 2 ) - جامع الأخبار : 100 ، فصل 57 ؛ بحار الأنوار : 77 / 71 ، باب 45 ، حديث 21 .