محدود دنيا و نمودهاى بىارزش چيزى نمىبينند مىفرمايد :
[
يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ ]
« 1 »
.
[ تنها ] ظاهرى [ محسوس ] از زندگى دنيا را مىشناسند و آنان از آخرت [ كه سراى ابدى و داراى نعمت هاى جاودانى و حيات سرمدى است ] بىخبرند « 2 » .
غفلت در روايات
توجه در كلام گهربار ائمهء عليهم السلام كه برخواسته از قلوب نورانى و خالى از غفلت
هامش
( 1 ) - روم ( 30 ) : 7 .
( 2 ) - در كتاب حضرت حق آيات ديگر در باب غفلت با مفاهيم متفاوت وجود دارد كه مىتوان به اين آيات اشاره كرد :
« أُولئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأُولئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ » نحل ( 16 ) : 108 .
« لِتُنذِرَ قَوْماً مَّا أُنذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ » يس ( 36 ) : 6 .
« وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِى آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى شَهِدْنَا أَن تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذَا غَافِلِينَ » اعراف ( 7 ) : 172 .
زمانى كه سكرات مرگ فرا مىرسد و به صور دميده مىشود و روز قيامت فرا مىرسد و هر انسانى وارد محشر مىشود ، خطابى كه بر او مىشود اين است كه « لَقَدْ كُنتَ فِى غَفْلَةٍ مِنْ هذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ » ق ( 50 ) : 22 ، چرا كه اين روز ، يوم تبلى السرائر و يوم البروز و يوم الشهود است و حجابهاى آمال و آرزوها و عشق و علاقه به دنيا و زن و فرزند و . . . كه به خاطر غفلت ، بر دلها افكنده شده بود و مانع ديدن آخرت بود كنار مىرود .
به اين نكته نيز بايد توجه داشت كه چنين نيست ، در هر جاى از قرآن كريم لفظ غفلت آمده معناى صفت رذيله را داشته باشد و مخاطب به اين لفظ از كسانى باشد كه اين رذيله را در قلب مىپروراند ؛ چرا كه در آيه سوّم سورهء يوسف مخاطب به لفظ غفلت وجود مقدس حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله است .
« نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ هذَا الْقُرْآنَ وَإِن كُنْتَ مِن قَبْلِهِ لَمِنَ الْغَافِلِينَ » يوسف ( 12 ) : 3 .