داستان فرعون و برخورد ظالمانه او با موسى و هارون ، از عجايب روزگار و از بهترين عبرتها و پندها براى عبرتگيرندگان است .
سرنگون شدن مهمترين قدرت زمان به دست يك نفر ، كه تمام قدرت و اسلحهء ظاهرى او چوبدستى چوپانى بود ، بايد بهترين پند براى صاحبان زر و زور باشد .
اين مسئله در تاريخ ثابت شده است كه حق در هر جلوهاى كه باشد ، بر باطل در هر قيافه و قدرتى كه باشد ، پيروز است .
فرعون آن چنان در اوج قدرت بود كه بنىاسرائيل پس از بيرون آمدن از دريا ، غرق شدنش را باور نمىكردند ، موسى از خداوند بزرگ چاره خواست ، خداوند بدن فرعون را از لابلاى امواج خروشان نيل به خشكى انداخت ، بنىاسرائيل دسته دسته به تماشاى بدن او آمده و غلبهء حق را بر باطل باور كردند .
آن گاه علاقهمندان به آن قلدر ، بدنش را به مصر حمل كرده و در موميا پيچيدند و هماكنون آن بدن در موزهء بزرگ مصر موجود و همانطور كه قرآن مىگويد ، درس عبرت براى جهانيان است .
حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام در باب حكمتهاى « نهج البلاغة » مىفرمايد :
ما أَكْثَرَ الْعِبَرَ وَأَقَلَّ الإِعْتِبارَ « 1 » ،
عبرتها و پندها بسيار است ، ولى عبرتگيرنده كم است .
انسان اگر در جزئىترين اجزاى عالم و كلّىترين آن اندكى انديشه كند ، درمىيابد كه تمام حركات و حوادث به انسان پند مىدهند .
بيداران راه حق ، براى بيدارى انسان از آنچه بر جهان مىگذرد به زبان نثر و نظم پندها ساخته و زنگهاى بيدارباشى به صدا درآوردهاند . حافظ قدسى در ديوان پر
هامش
( 1 ) - نهج البلاغة : حكمت 297 ؛ بحار الأنوار : 68 / 328 ، باب 80 .