انكار لقاى حق و فراموش كردن روز حساب موجب خشنودى و اطمينان به حيات دنيا و علت منحصر شدن علم انسان نسبت به حيات حيوانى است .
و اعتقاد به معاد ، كه صد و چهارده كتاب آسمانى و صد و بيست و چهار هزار پيامبر و دوازده امام و تمام عاشقان جمال حق با استدلالات متين و براهين واضح حتمى بودن آن را ثابت كردهاند ، پايهء دين و علّت باور داشتن امر و نهى و وعده و وعيد و وحى و نبوّت و حلال و حرام خدا و تربيت و تزكيهء نفوس است .
بدون ترديد منكران آن روز كه در اعمال و رفتار و اخلاق و روابط و معاملاتشان با مردم حسابى نيست و هرآنچه نفس آنان بخواهد عمل مىكنند ، مستحقّ عذاب ابد در آتش جهنّماند ! !
در « تفسير برهان » از على بن ابراهيم نقل است كه معصوم عليه السلام فرمود :
مراد از آيات در اين آيه ، اميرالمؤمنين و ائمه عليهم السلام هستند و دليل بر اين مطلب ، قول اميرالمؤمنين عليه السلام است كه فرمود : به خدا قسم خدا را آيهاى بزرگتر از من نيست « 1 » .
غفلت گروه زيادى از مردم
فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً وَ إِنَّ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ عَنْ آياتِنا لَغافِلُونَ ]
« 2 »
.
پس امروز تو را با بدن بىجانت نجات مىدهم [ و بر بلندايى از ساحل دريا مىگذارم ] تا براى آيندگانت نشانهاى [ از قدرت ما و زبونى و خوارى گردنكشان ] باشى و يقيناً بسيارى از مردم از نشانههاى ما بىخبرند .
هامش
( 1 ) - تفسير برهان : 2 / 178 .
( 2 ) - يونس ( 10 ) : 92 .