[ وَباشَرَ أَوامِرَهُ وَاجْتَنَبَ نَواهِيَهُ ]
چون به محبوب برسد ، در حقيقت از اختيار ناس و نفس درآمده و در اختيار مولا قرار گرفته ، امرى جز امر و نهى او نمىماند ؛ زيرا بريده از نفس و خلق چگونه محكوم نفس و خلق است ؟ و متّصل به او چگونه بريده از امر و نهى است ؟ در آنجا برايش يقينى است كه اجراى اوامر و نواهى مولا باعث اتصال بيشتر است ، از اين جهت است كه بر شدت عبادت افزوده مىگردد و امر و نهى متوجّه او نخواهد شد ؛ مگر اين كه آن را به اجرا بگذارد .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 400
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٤٠٠