[ وَإِذا تَجَلّى ضِياءُ الْمَعْرِفَةِ فى الفُؤادِ هاجَ ريحُ الْمَحَبَّةِ ]
هنگامى كه عارف حجابهاى ظلمانى را بر اثر دستورهاى الهى از آينهء دل و نفس زدود ، وقتى كه نيّتى براى عارف جز خدا نماند ، زمانى كه براى عارف همّتى به جز رسيدن به مقام قرب باقى نبود ، نور معرفت تابيدن مىگيرد ؛ معرفت به اين كه در مملكت وجود جز او ديارى نيست و چون نور معرفت در دل تجلّى كند نسيم عشق بوزد ، آن عشقى كه اصل اصول است و سرمايهاى جز آن نيست عشق به خدا ، عشق به اوامر و نواهى او ، عشق به رسالت انبيا و امامت امامان عليهم السلام .
عشق به عمل صالح ، عشق به اخلاق حسنه و عشق به حركت به سوى او و قبول تحمل هر مصيبتى در راه رسيدن به مقام قربش .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 398
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٩٨