[ وَإِذا وُفِّقَ لِلْطَّلَبِ وَجَدَ ]
توفيق الهى
چون توفيق طلب مطلوب را يافت و به خاطر طلب به كوشش برخاست و به وسيلهء رياضتهاى شرعى و مجاهدتهاى نفسانى و آراسته شدن به حسنات و پاك گشتن از رذايل ، از قيود شيطانى و هواجس نفسانى و پايبندى مادّى رهايى يافت ، معشوق را مىيابد و فانى در او مىگردد و موجوديّت او تبديل به يك موجوديّت الهى صرف مىگردد .
اين مقام همان مرحلهء يافتن است كه در اين زمينه گفتهاند : « مَنْ طَلَبَ شَيْئاً وَجَدَّ وَجَدَ وَمَنْ قَرَعَ باباً وَلَجَّ وَلَجَ » آن كس كه به طلب چيزى برآيد و بر آن اصرار و جديّت كند آن را خواهد يافت و آن كس كه درى بكوبد و سرسختى نشان دهد داخل شود .