5 - خوف از نقصان در عبادت
اين خوف ، يكى از عالىترين مراحل كمال انسانى و از بهترين عوامل حركت بيشتر و به دست آوردن مقام برتر است .
با كمك اين خوف ، انسان از عبادات و اطاعتِ مولا ، كوشش بيشترى خواهد كرد و سعى خواهد نمود ، عباداتش واجد تمام شرايط باشد .
كسى كه قلبش به نور شناخت حقّ منوّر گردد و خداى خود را به حقيقت بشناسد و به عظمت و بزرگى او راه بَرَد ، البتّه عبادت خود را هرچند زياد و خالص باشد ، در كنار بزرگى او ، كوچك ديده و به حساب نخواهد آورد .
راستى در برابر عظمت بىنهايت در بىنهايت او ، انسان دچار وحشت شده و براى جبران اين وحشت ناچار است هرچه در توان دارد ، مصرف نمايد .
انسان با آشنايى به قرآن و معارف الهى ، به اين نتيجه خواهد رسيد كه علم حضرت دوست به هر چيزى محيط است و هيچ ذرّهاى از ذرّات عالم هستى ، از دايرهء علم آن جناب بيرون نيست . با اين آشنايى و توجّه ، ناگهان به خود آمده و فرياد برمىآورد : آه شايد در خدمت من و عبادت و اطاعتم نقص وقصورى باشد كه من به خاطر محدود بودن علم و آگاهيم از آن بىخبرم و ممكن است اين نقص باعث شود كه عمل من مورد قبول حبيب من نشود و يا اگر نقصى نداشته باشد ، عمل من در برابر بزرگى او ناچيز و يا هيچ است . با اين محاسبه انسان دچار خوف شديد مىشود و براى جبران آن دست به اطاعت وعبادت هميشگى مىزند .
از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده ، وقتى در محراب عبادت مىايستاد به پيشگاه حق عرضه مىداشت :