جز به خداى بلند مرتبهء بزرگ .
درماندگى انسان در سپاس از خداوند
براى به جا آوردن حق شكر ، ابتدا بايد نعمت را شناخت و دانست كه خداوند چه نعمتهايى به انسان ارزانى داشته است ؛ سپس بايد ببيند آيا شكر نعمت را مىتواند به جا آورد يا نه .
با كمى دقّت و مطالعه و نگاه انسان به خود و ديگر مخلوقات مىبيند كه بازگو كردن و برشمردن همهء نعمتها از عهدهء ما خارج است و ما نمىتوانيم با عقل ناقص و قاصر بشرى ، نعمتهاى الهى را برشمريم ، چه رسد به اين كه بخواهيم در صدد شكر آن برآييم .
تفسير نعمت در كلام نراقى
ملا احمد نراقى در تفسير حقيقت نعمت مىنويسد :
« نعمت بر دو نوع است :
اوّل : آنچه لِذاتِه مطلوب است نه به جهت تحصيل خير ديگر ، يعنى غرض از آن وصول به مطلوبى ديگر نيست و اين نوع مخصوص به لذّات عالم آخرت است ، يعنى مشاهدهء جمال الهى و سعادت لقاى او و ساير لذّات بهشت از بقايى كه فنا ندارد و شادى كه غم با او نيست و علمى كه جهل پيرامون آن نمىگردد و غنايى كه فقر از پى ندارد و غير اينها ، از آنچه هيچ چشمى نديده و هيچ گوشى نشنيده ، و به هيچ خاطرى خطور نكرده ، و اين نوع ، نعمت حقيقى و لذّت واقعى است و از اين جهت پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود :