خوف و خشيت در روايات
رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
قالَ اللَّهُ تَبارَكَ وَ تَعالى : وَ عِزَّتى وَ جَلالى لا اجْمَعُ عَلى عَبْدى خَوْفَيْنِ وَ لا اجْمَعُ لَهُ أَمْنَيْنِ ، فَاذا أَمِنَنِى فِى الدُّنْيا أَخَفْتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ اذا خافَنى فِى الدُّنْيا آمَنْتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ . « 1 »
خداوند متعال در حديث قدسى فرمود : به عزّت و جلالم سوگند ، كه براى بندهام دو ترس و دو امنيّت با هم فراهم نمىآورم . پس اگر در دنيا خود را از من ايمن بداند در روز رستاخيز او را هراسان كنم و اگر در دنيا از من بترسد در روز قيامت او را ايمن گردانم .
و در روايتى ديگر مىفرمايد :
ما سَلَّطَ اللَّهُ عَلى ابْنِ آدَمَ الَّا مَنْ خافَهُ ابْنُ آدَمَ ، وَ لَوْ انَّ ابنَ آدَمَ لَمْيَخَفْ الَّا اللَّهَ ما سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْهِ غَيْرَهُ وَ لا وُكِلَ ابْنُ آدَمَ الَّا مَنْ رَجاهُ ، وَ لَوْ انَّ ابْنَ آدَمَ لَمْ يَرْجُ الَّا اللَّهَ ما وُكِلَ الى غَيْرِه . « 2 »
خداوند بر فرزند آدم مسلّط نكرد ، مگر كسى را كه فرزند آدم از او مىترسد .
اگر فرزند آدم از كسى جز خدا نمىترسيد ، خداوند جز خود كسى را بر او مسلّط نمىكرد و فرزند آدم واگذار نشد مگر به كسى كه به او اميد بسته باشد . اگر فرزند آدم جز به خدا اميد نمىبست ، به غير خدا واگذار نمىشد .
به پاى دوست رسد گر سر ارادت من * به ماه طعنه زند اختر سعادت من
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 67 / 379 ، باب 59 ، حديث 28 ؛ الخصال : 1 / 79 ، حديث 127 .
( 2 ) - كنز العمال : 3 / 148 ، حديث 5909 ؛ الجامع الصغير : 1 / 399 ، حديث 2609 .