[ « 9 » اللَّهُمَّ مَنْ أَصْبَحَ لَهُ ثِقَةٌ أَوْ رَجَاءٌ غَيْرُكَ فَقَدْ أَصْبَحْتُ وَ أَنْتَ ثِقَتِي وَ رَجَائِي فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا فَاقْضِ لِي بِخَيْرِهَا عَاقِبَةً وَ نَجِّنِي مِنْ مَضِلَّاتِ الْفِتَنِ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ « 10 » وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ الْمُصْطَفَى وَ عَلَى آلِهِ الطَّاهِرِينَ ]
خدايا ! كسانى صبح مىكنند در حالى كه به غير تو اعتماد و اميد دارند ؛ ولى من صبح كردم در حالى كه در تمام امورم اعتماد و اميدم تويى . براى من به آنچه سرانجامش از همه بهتر است حكم فرما ، و از فتنههاى گمراه كننده نجاتم ده ، به مهربانيت اى مهربانترين مهربانان ! و درود خدا بر سرور ما محمد ، فرستادهء برگزيده خدا و اهل بيت پاكش .
اعتماد و اميد به خدا
دانشمندان اخلاق مىگويند :
اعتماد بر خدا ثمرهء مستقيم توحيد افعالى خداوند است ؛ زيرا هر حركت و كوشش و جنبشى و پديدهاى كه در هستى رخ مىدهد به ذات خداوند ارتباط پيدا مىكند و محور اصلى نظام امور آفرينش بر پايهء اعتماد است .
اعتماد به خدا در آيات قرآن
پروردگار حكيم در آياتى ، بر اين محور اشاره فرموده است :