جذبهء شهود محبوب و ديدار لطف يار ، به اندازهاى لذّت بخش و شوقانگيز است كه يك لحظهء آن با هيچ نعمتى در دنيا برابر نيست . عاشقان ديدار دوست چنانند كه اگر افاضهء معنوى از آنها بريده شود ؛ روح از كالبدشان برمىخيزد .
همانگونه كه اميرمؤمنان على عليه السلام فرمود :
لَوْ حَجَبْتُ عَنْهُ ساعَةً لَمُتُّ . « 1 »
اگر ساعتى از ديدار محبوب محروم شوم جان مىدهم .
سلامى كه پروردگار در بهشت نثار مؤمنان مىكند سلامى از رحمت خاصّه و اشتياق ديدار سرچشمه مىگيرد و همهء الطاف و كرامات در آنجا گرد هم مىآيد .
پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله حال بهشتيان را چنين توصيف مىفرمايد :
در آن حال كه بهشتيان غرق در نعمتهاى بهشتى هستند ، نورى بر بالاى سر آنان افكنده مىشود ، سر برمىآورند ، آن نورِ لطف پروردگار از افق بر آنان پرتو انداخته است . ندايى برمىخيزد كه سلام بر شما اى اهل بهشت و اين همان است كه در قرآن آمده است : سَلمٌ قَوْلًا مّن رَّبّ رَّحِيمٍ » « 2 » با سلام [ ى پرارزش و سلامتبخش ] كه گفتارى از پروردگارى مهربان است .
سپس فرمود :
آنجا آنان به حق مىنگرند و نگاه لطف حق چنان آنان را مجذوب مىكند كه از همهء چيزها غافل مىشوند و تمامى نعمتهاى بهشتى را فراموش مىكنند و در اين حال گروهى از فرشتهها از هر درى بر آنها وارد مىشوند و مىگويند
هامش
( 1 ) - تفسير روح البيان : 7 / 416 ؛ الأمثل فى تفسير كتاب اللّه المنزل ، مكارم شيرازى : 14 / 216 .
( 2 ) - يس ( 36 ) : 58 .