تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 278

مساهمون:

ص٢٧٨
موج خوشى ، موج شدت ، موج بلا و . . . توليد مىكند هر گاه اندكى تنگى در مال و منال او مىآيد ، مىگويد : خداوند منّان مرا خوار و سبك كرده است . و آنگاه كه به مال و نعمتى مىرسد مىگويد : پروردگار مرا عزيز و گرامى داشته است . اين ديدگاه كسى است كه با بينش ظاهرى ارزيابى مىكند و هميشه خداوند منّان را محاكمه و محكوم مىكند و خويش را بينوا و مظلوم جلوه مىدهد . اما خداوندى كه در قرآن مجيد باطن غيبت كردن را مساوى با خوردن گوشت مرده مىداند و در پى حفظ آبرو و شخصيّت انسان‌هاست ؛ چگونه مىتواند آبروى كسى را بريزد . به يقين اگر كسى آبرويش را به باد داده ، به دست خودش بر باد داده است . و گرنه اگر آدمى هزاران گناه بزرگ و كوچك در خلوت انجام بدهد ؛ خداوند محال است آبروى او را ببرد . هرگز پروردگار ستّار و بنده‌پرور چنين معامله‌اى نمىكند . اين برنامه پروردگار عالم است . اگر انسانى در دنيا از ظاهر مادّيات و لذّت‌هاى جسمى چشم بپوشد و به آثار خلقت و نعمت‌ها به ديدهء باطنى و رحمانى نظر كند به يقين به لقاى حق شوق پيدا مىكند و گاهى در اثر شدّت حبّ ، سر به بيابان مىگذارد . بر اساس روايت امام صادق عليه السلام كه مىفرمايد : مشتاق بىقرار نه ميل به غذا دارد و نه از نوشيدنى گوارا لذّت مىبرد نه خواب آسوده دارد نه با دوستى انس مىگيرد و نه در خانه‌اى آرامش پيدا مىكند ، بلكه خداوند را شب و روز بندگى مىكند به اميد اين كه به ديدار محبوبش برسد . چنان كه خداوند از موسى بن عمران دربارهء ميعادگاه پروردگارش نقل مىكند : وَ عَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبّ لِتَرْضَى » « 1 » من به سوى تو شتافتم تا خشنود شوى . « 2 »
هامش
( 1 ) - طه ( 20 ) : 84 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 67 / 24 ، باب 43 ، حديث 24 ؛ مصباح الشريعة : 195 ، باب 94 .