[ « 108 » وَ انْزِعْ مِنْ قَلْبِي حُبَّ دُنْيَا دَنِيَّةٍ تَنْهَى عَمَّا عِنْدَكَ وَ تَصُدُّ عَنِ ابْتِغَاءِ الْوَسِيلَةِ إِلَيْكَ وَ تُذْهِلُ عَنِ التَّقَرُّبِ مِنْكَ « 109 » وَ زَيِّنْ لِيَ التَّفَرُّدَ بِمُنَاجَاتِكَ بِاللَّيْلِ وَ النَّهَارِ « 110 » وَ هَبْ لِي عِصْمَةً تُدْنِينِي مِنْ خَشْيَتِكَ وَ تَقْطَعُنِي عَنْ رُكُوبِ مَحَارِمِكَ وَ تَفُكَّنِي مِنْ أَسْرِ الْعَظَائِمِ « 111 » وَ هَبْ لِيَ التَّطْهِيرَ مِنْ دَنَسِ الْعِصْيَانِ وَ أَذْهِبْ عَنِّي دَرَنَ الْخَطَايَا وَ سَرْبِلْنِي بِسِرْبَالِ عَافِيَتِكَ ]
و از سويداى قلبم ، عشق دنياى پست را كه مرا از آنچه نزد توست باز مىدارد ، و از طلب وسيله براى رسيدن به پيشگاهت مانع مىشود ، و از به دست آوردن مقام قرب به تو بىخبر مىكند ريشه كن فرما ، و تنها شدن براى راز و نياز با خودت را ، شب و روز را در نظرم بياراى ، و به من مقام عصمت و خود نگاه دارى و پرهيزى كه وجودم را به خشيتت نزديك مىكند ، و از ارتكاب محرّمات جدايم مىسازد ، و از اسارت گناهان كبيره آزادم مىكند ، عنايت فرما ، و پاك شدن از آلودگى گناه را به من ببخش ، و چرك خطاها را از وجودم بزداى ، و مرا به جامهء عافيتت بپوشان .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 106
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٠٦