[ « 99 » وَ لَا تُعْرِضْ عَنِّي إِعْرَاضَ مَنْ لَا تَرْضَى عَنْهُ بَعْدَ غَضَبِكَ « 100 » وَ لَا تُؤْيِسْنِي مِنَ الْأَمَلِ فِيكَ فَيَغْلِبَ عَلَيَّ الْقُنُوطُ مِنْ رَحْمَتِكَ « 101 » وَ لَا تَمْنِحْنِي بِمَا لَا طَاقَةَ لِي بِهِ فَتَبْهَظَنِي مِمَّا تُحَمِّلُنِيهِ مِنْ فَضْلِ مَحَبَّتِكَ « 102 » وَ لَا تُرْسِلْنِي مِنْ يَدِكَ إِرْسَالَ مَنْ لَا خَيْرَ فِيهِ وَ لَا حَاجَةَ بِكَ إِلَيْهِ وَ لَا إِنَابَةَ لَهُ « 103 » وَ لَا تَرْمِ بِي رَمْيَ مَنْ سَقَطَ مِنْ عَيْنِ رِعَايَتِكَ وَ مَنِ اشْتَمَلَ عَلَيْهِ الْخِزْيُ مِنْ عِنْدِكَ بَلْ خُذْ بِيَدِي مِنْ سَقْطَةِ الْمُتَرَدِّينَ وَ وَهْلَةِ الْمُتَعَسِّفِينَ وَ زَلَّةِ الْمَغْرُورِينَ وَ وَرْطَةِ الْهَالِكِينَ ]
از من روى مگردان ، هم چون روى گرداندن از كسى كه پس از خشمت از او خشنود نمىشوى ، و از اميد به حضرتت نااميدم مكن ، تا يأس از رحمتت بر من چيره شود ، و بيرون از تحمل و طاقتم نعمت به من عطا مكن ، كه از فزونى محبتى كه بر دوش جانم مىگذارى ، گرانبارم كنى ، و مرا از دست لطف و رحمتت رها مكن ؛ هم چون رها كردن كسى كه خيرى در او نيست ، و نيازى به او ندارى ، و راه بازگشتى برايش وجود ندارد ، و مرا مانند كسى كه از نظر التفاتت افتاده ، و هم چون كسى كه رسوايى از سوى تو تمام وجودش را فرا گرفته دور مينداز ، بلكه مرا از سقوط در افتادگان و هول و هراس گمراهان ، و لغزش فريب خوردگان ، و پرتگاه تباه شدگان حفظ فرما .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 104
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٠٤