فَانَّ التَّقْوى فِى الْيَوْمِ الْحِرْزُ وَ الْجَنَّةُ وَ فى غَدٍ الطَّريقُ الَى الْجَنَّةِ . « 1 »
به طور قطع امروز ، تقوا ، سپر از بلا و فردا ، راه بهشت الهى است .
اگر در دنيا سپر را به دست آوردى و اين حائل را در ميان خود و آتش قرار دادى ، نتيجهاش اين است كه در قيامت هم راه بهشت به سوى تو باز خواهد بود . يعنى بايد تقواى فرد به مرحلهاى برسد كه احساس نفرت و گريز از پليدى ، حرام ، گناه و نامشروع را در او ، به وجود آورد .
براى به دست آوردن حق ماه رمضان ، بايد همهء حقوقى كه پيرامون گوش ، چشم ، زبان ، دست و پا ، شكم و غريزهء جنسى مىباشد و همچنين درمان همهء دردها و رنجها و خطراتى كه هر يك از اين اعضا و جوارح را تهديد مىكند را با عبادت روزه به جا آورد ؛ چرا كه با ملكهاى كه در سايهء اين عبادت براى انسان حاصل مىشود ، مىتوان به مبارزهء با خطرات برخاست و بر همهء آنها پيروز شد ، اين از خواص روزهء حقيقى است .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
اذا صُمْتَ فَلْيَصُمْ سَمْعُكَ وَ بَصَرُكَ وَ شَعْرُكَ وَ جِلْدُكَ وَ عَدَّدَ اشْياءَ غَيْرَ هذَا وَ قالَ : لايَكُونُ يَوْمُ صَوْمِكَ كَيَومِ فِطْرِكَ . « 2 »
تو زمانى روزه دارى ، كه گوش و چشم و موى و پوست و ديگر اعضاى بدنت روزه باشد ، بايد روزى كه روزه دارى با روزهاى ديگرت متفاوت باشند .
انسان روزه دار بايد وقار و طمأنينهء روزه در او پيدا شود به گونهاى كه نه تنها زبان ، چشم ، گوش او بايد روزه باشد ، بلكه اين ملكه و ممارست بايد به حدّى از كمال برسد كه علاوه بر اينها ، قلب روزه دار هم روزه باشد .
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 233 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 94 / 351 ؛ الكافى : 4 / 87 ، حديث 1 ؛ من لا يحضره الفقيه : 2 / 108 ، حديث 1855 .