كسى كه زمام تمايلات خود را به دست گرفت و مهار كرد ، رستگار است .
آرى ، اگر انسان موفّق شد به وسيلهء روزه و ممارست در اطاعت ، دشمن درونى را مهار كند ، به روزهء واقعى نايل شده است .
پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله در اين باره مىفرمايد :
الصَّوْمُ جُنَّةٌ مِنَ النَّارِ . « 1 »
روزه ، سپر آتش است .
و اين همان معناى سپر بودن و حايل شدن روزه در برابر آتش است يعنى : روزه ميان انسان و آتش حايل مىشود و او را از ابتلاى به آتش شهوات و تمنّيات غرايز باز مىدارد .
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايند :
اعْدى عَدُّوِكَ نَفْسُكَ الَّتِى بَيْنَ جَنْبَيْك . « 2 »
دشمنترين دشمنان همان دشمن درونى است كه بين دو پهلوى تو مىباشد .
اگر توانستى حق روزه را به درستى و با تمام و كمال به جا آورى ، در حقيقت به ثمرهء روزه و دستاورد آن ، نيز خواهى رسيد .
جالب اين است كه ثمرهء تقوا كه خداوند بر روزه مترتّب مىفرمايد ، ريشه در نگهبانى و پاسدارى از هويّت انسانى دارد و به طور كلى هر ثمره و خصوصيّتى براى روزه ذكر شده ، براى تقوا هم ذكر شده است ، چون روزه طريق تحصيل همان ملكه است .
امير المؤمنين عليه السلام مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 65 / 333 ، باب 27 ، حديث 10 ؛ الكافى : 4 / 62 ، حديث 1 ؛ من لا يحضره الفقيه : 2 / 74 ، حديث 1871 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 67 / 64 ، باب 45 ، حديث 1 ؛ عوالى اللآلى : 4 / 118 ، حديث 187 .