غذاهاى بهشتى است . هر دو ميهمان خانهء خدايند ؛ ليكن نام ميهمان سرا در اين جا « ماه رمضان » است و نامش در آن جا غرفههاى بهشتى ؛ اين جا غيب است و آن جا مشهود و عيان ؛ اينجا تسبيح و تهليل است و آن جا چشمهء سلسبيل ؛ اينجا نعمتهاى پوشيده و اندوخته هستند و آن جا « ميوهاى از آنچه برمىگزينند و گوشت بريان پرندهاى كه ميل دارند . « 1 » پس نعمت در هر جهان با پوشش همان جهان آشكار مىشود و گاهى هم هست كه نعمتها در همين دنيا براى پيامبران و معصومان عليهم السلام به شكل آن جهان آشكار مىشوند .
آنچه در روايات آمده كه : پيامبر خدا براى فاطمه زهرا عليها السلام يا امام حسن عليه السلام و امام حسين عليه السلام ميوهاى از ميوههاى بهشت يا جامهاى از جامههاى بهشت آورد ، گواه اين مطلب است .
شراب طهور در زندگى دنيا محبّت خداست و بهترين وقتى كه براى فراهم ساختن آن مغتنم است ، همين ضيافتى است كه ساقيش همان ميزبانش است . » « 2 » جايگاه و پاداش عبادات و امور خير معنوى دراين ماه چندين برابر مىشود و از آنجا كه پيامبر حق صلى الله عليه و آله فرمودهاند :
هر كار آدميزاد چند برابر مىشود . كار نيك ، ده برابر تا هفتصد برابر مىشود ، خداوند فرموده است : مگر روزه كه براى من است و خودم پاداش آن را مىدهم و روزه دار خواستهء دل و خوراكش را به خاطر من وامىگذارد . « 3 » از جمله خطابههاى رسول اللّه صلى الله عليه و آله در هنگام ماه رمضان اين بود كه :
هامش
( 1 ) - اشاره به سورهء واقعه ( 56 ) : 20 - 21 .
( 2 ) - جامع الدّرر ، حسين فاطمى : 335 - 336 ، به نقل از رسالهء مجديه .
( 3 ) - كنز العمال : 8 / 448 ، حديث 2359 ؛ الدرّ المنثور : 1 / 179 ، ذيل آيهء 184 سورهء بقره .