به سوى خشنوديش از يكديگر سبقت گيرند . پس گروهى پيش گرفتند و كامياب شدند و گروهى عقب ماندند و ناكام شدند ، بسيار بسيار جاى تعجّب است از كسى كه در اين روزى كه نيكوكاران پاداش داده مىشوند و هرزه كاران زيان مىبينند در حال سرگرمى است . به خدا سوگند ! اگر پرده كنار رود ، خواهند دانست كه نيكوكار به نيكوكارى خود مشغول است و بدكار به بدكردارى خود گرفتار گرديده است . « 1 » سپس حضرت به راه خود ادامه داد و رفت .
چشمان گريان در قيامت
يوسف بن اسباط مىگويد :
« پدرم براى من تعريف كرد كه نيمه شبى به مسجد الحرام رفتم . صداى سوزناك جوانى كه سر به سجده داشت توجّه مرا به خود جلب نمود . نزديكتر رفتم . شنيدم كه در حالت سجود مىگفت : صورت خاك آلودم براى آفريدگارم سجده كرد و او سزاوار سجده است . چون به نزديك جوان رسيدم با كمال تعجّب ديدم كه او امام عارفان حضرت سجّاد عليه السلام است كه خاضعانه با خالق خويش نيايش مىكند .
چون هوا روشن شد به سوى او شتافتم و عرض كردم : اى فرزند رسول خدا ! چرا آن همه خود را زحمت مىدهى و در مشقّت مىاندازى ، با اينكه بر همگان معلوم است كه خداوند تو را برترى داده و در نزد خود عزيز و ارجمند نموده است . امام چون اين سخنان را شنيد ، صدا به گريه بلند كرد و فرمود : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
تمامى چشمان در روز قيامت گريانند مگر چهار چشم :
1 - چشمى كه از ترس خداوند بگريد .
هامش
( 1 ) - الكافى : 4 / 181 ، حديث 5 ؛ بحار الأنوار : 75 / 110 ، باب 19 ، ذيل حديث 4 .