مىدهند .
گاهى هر دوى آنها و ساير موجودات را ساجد به پيشگاه مقدسش معرفى مىنمايد :
الَمْ تَرَ انَّ اللَّهَ يَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِى السَّمواتِ وَ مَنْ فِى الاْرْضِ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ وَ الْجِبالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوابُّ وَ كَثيرٌ مِنَ النّاسِ » « 1 »
آيا ندانستهاى كه هر كه در آسمانها و هر كه در زمين است و خورشيد و ماه و ستارگان و كوهها و درختان و جنبندگان و بسيارى از مردم براى او سجده مىكنند .
گاهى هر دو را از نشانههاى قدرت حق معرفى مىكند :
وَ مِنْ آياتِهِ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ » « 2 »
از نشانههاى [ ربوبيت و قدرت ] او شب و روز و خورشيد و ماه است .
گاهى از خورشيد به عنوان روشنايى و از ماه به عنوان نور ياد مىكند :
هُوَ الَّذى جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَ الْقَمَرَ نُوراً » « 3 »
اوست كه خورشيد را فروزان و ماه را تابان قرار داد .
و گاهى بىخبران را از پرستيدن خورشيد و ماه منع مىكند و آنان را به پرستش خالق خورشيد و قمر دعوت مىنمايد :
لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لا لِلْقَمَرِ وَ اسْجُدُوا للَّهِ الَّذى خَلَقَهُنَّ انْ كُنْتُمْ ايَّاهُ تَعْبُدُونَ » « 4 »
نه براى خورشيد سجده كنيد و نه براى ماه ، براى خدايى كه آنان را آفريد ، سجده كنيد ، اگر مىخواهيد فقط او را بپرستيد .
هامش
( 1 ) - حج ( 22 ) : 18 .
( 2 ) - فصّلت ( 41 ) : 37 .
( 3 ) - يونس ( 10 ) : 5 .
( 4 ) - فصّلت ( 41 ) : 37 ( سجدهء واجبه ) .