به طرف پائين ، و از نظر قرار گرفتن در ميان تودهء سبزرنگ شاخههاى درخت نخل كه بىشباهت به قرار گرفتن هلال آخرين شب در ميان آسمان تيره رنگ نيست و توصيف آن به « قديم » اشاره به كهنگى آن است ، زيرا هر قدر اين شاخهها كهنهتر مىشود باريكتر و پژمردهتر و زردرنگتر مىشود و شباهت بيشترى به هلال آخر ماه پيدا مىكند ، سبحاناللَّهكه در يك تعبير كوتاه چه ظرافتها و چه زيبايىها نهفته شده است !
ماه در آئينهء مسائل علمى
ماه نزديكترين همسايهء زمين است ، فاصلهء آن از ما نزديك به 000 ، 384 كيلومتر است .
قطر ماه در حدود 3200 كيلومتر و وزن آن تقريباً يك هشتادم وزن زمين است .
وقتى كه ماه تمام يا بدر است به بزرگى خورشيد به نظر مىرسد ، اما اجرام سماوى آن طورى كه به نظر مىرسند نيستند ، زيرا كه فاصله شان از زمين خيلى زياد است .
قطر خورشيد تقريباً چهارصد برابر قطر ماه است اما چون در يكصد و پنجاه ميليون كيلومترى ما قرار دارد فقط به بزرگى ماه به نظر مىرسد .
ماه از تمام ستارگانى كه شب مىبينيم درخشانتر است ، با اين همه نورى كه ساطع مىكند از خودش نيست و گرمى فوقالعادهاى هم مانند خورشيد ندارد .
موجب درخشندگى ماه آن است كه قسمتى از نورى را كه از خورشيد مىگيرد منعكس مىسازد .
اگر ممكن بود با هواپيمايى در فضا سفر كنيد پنجاه روزه به ماه مىرسيديد اما هواپيما در جو مىتواند پرواز كند نه در خلأ .
قطر جو زمين چند صد كيلومتر بيشتر نيست و بعد از جوّ فاصلهء زمين تا ماه خالى