هم داناست . » « 1 »
خورشيد و ماه و ستارگان در قرآن
گاهى آن دو ستارگان را تسخير شده به امرش در رابطه با حيات و هستى عنوان مىفرمايد :
وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِامْرِهِ » « 2 »
و خورشيد و ماه و ستارگان را كه مُسخّر فرمان اويند [ پديد آورد ] .
گاهى براى هر دو كره وقت معيّن و اجل مسمّى بيان مىفرمايد ، كنايه از اينكه هر دو مخلوقند و عقيدهاى جز اين نسبت به اين دو كوكب باطل است .
وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرى لَاجَلٍ مُسَمًّى » « 3 »
و خورشيد و ماه را رام و مسخّر ساخت ، كه هر كدام تا زمان معينى روانند .
چه تسخيرى از اين بالاتر كه همهء اينها سر بر فرمان او هستند ، و خدمتگزار انسانها و همهء موجودات زندهاند ، نور مىپاشند و جهانى را روشن مىسازند ، بستر موجودات را گرم نگه مىدارند ، موجودات زنده را پرورش مىدهند در درياها جزر و مد مىسازند و خلاصه سرچشمهء همهء حركتها و بركتها هستند .
ولى اين نظام جهان مادّه جاودانى و ابدى نيست و هر كدام از خورشيد و ماه تا سرآمد مشخّصى كه براى آنها تعيين شده است در مسير خود به حركت ادامه
هامش
( 1 ) - تفسير نمونه : 5 / 361 ، ذيل آيهء 96 سورهء انعام .
( 2 ) - اعراف ( 7 ) : 54 .
( 3 ) - رعد ( 13 ) : 2 .