شخصى يا تمايلات قلبى آنان عمل نكرد ، او را به زير شكنجههاى بدنى قرار دهند ؛ زيرا تنبيه بايد عامل بازدارنده از كارهاى ناپسند و وادار كننده به كارهاى خوب و خير باشد .
البته هميشه مقام پدر و مادر با عزّت و احترام ارج نهاده شده است و خداوند به مهربانى و دعاى رحمت و بخشش براى آنان امر فرموده است :
وَ اخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُل رَّبّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِى صَغِيرًا » « 1 »
و براى هر دو از روى مهر و محبت ، بال فروتنى فرود آر و بگو : پروردگارا ! آنان را به پاس آن كه مرا در كودكى تربيت كردند ، مورد رحمت قرار ده .
وانبيا و معصومان دين و اولياى الهى هميشه حامى و مدافع پدر و مادر بودهاند تا حقشان ضايع نشود و پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله فرمود :
رَحِمَ اللَّهُ والِداً اعانَ وَلَدَهُ عَلى بِرِّهِ . « 2 »
خداوند رحمت كند پدرى را كه به نيكى و شايستگى فرزند خويش ، كمك كند .
ولى برخى از پدران و مادران به حقوق خود و فرزندان توجه نمىكنند و اسباب نفرين و آزار خود را فراهم كرده و يا ديگران به خاطر اشتباه و رفتار غلط فرزندان ، والدين آنان را دشنام مىدهند . متأسفانه اين شيوههاى جاهلى ، نسل به نسل منتقل گشته و گروه زيادى از بزرگان خانواده ، منفور آيندگان شدهاند .
و بر اساس تحقيقات تربيتى و روانشناسى ؛ بيشترين زمينههاى انحرافهاى اخلاقى و نفرين فرزندان را ، پدران و مادران فراهم ساختهاند .
هامش
( 1 ) - اسراء ( 17 ) : 24 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 71 / 65 ، باب 2 ، حديث 32 ؛ مجموعة ورّام : 2 / 167 .