جادهاى را اصلاح كرد و كودك يتيمى را پناه داد و خداوند او را به خاطر عمل فرزندش بخشيد . « 1 » پيامبر عزيز اسلام فرزندان را سرمايهء زندگى و مايهء غفران والدين دانسته و مىفرمايد :
الْوَلَدُ كَبِدُ الْمُؤْمِنِ إِنْ ماتَ قَبْلَهُ صارَ شَفيعاً وَ إِنْ ماتَ بَعْدَهُ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ لَهُ فَيَغْفِرُ لَهُ . « 2 »
فرزند جگر گوشهء مؤمن است اگر پيش از پدر بميرد برايش شفاعت مىكند و اگر بعد از پدر بميرد برايش استغفار مىكند و خداوند در اثر طلب مغفرت فرزند ، پدر را مىبخشد .
پدران و مادران بايد بدانند صلاحيّت فرزندان در اين است كه با تربيت درست و ياد دادن آداب و اخلاق انسانى ، آنان را براى زندگى نيكو و سعادتمندى آخرت ، يارى نمايند .
ممكن است پدران و مادران نسبت به وظيفه و مسؤوليت مهمى كه از جانب حق دربارهء فرزندان به عهدهء آنان گذاشته شده بر اثر جهل ، يا كم ظرفيتى ، يا سختىهاى زندگى سستى ور زند و از اداى حق آنان كوتاهى نمايند ، در اين صورت از نظر اسلام بر فرزندان است كه آنان را دعا كنند و از تقصير در خدمتشان بگذرند ، و تمام حقوق خود را كه بر عهدهء پدر و مادر است ببخشند ، و از حضرت حق بخواهند كه آنان را مورد لطف قرار دهد ؛ چرا كه مقدار تقصير آنان در حق فرزند قابل مقايسه با زحمات آنان نيست ، به همين خاطر در جملات عرشى بالا حضرت سجّاد عليه السلام بنابر خواستهء اسلام دربارهء پدر و مادر دعا مىكند و از خداوند درخواست مغفرت و عفو نسبت
هامش
( 1 ) - الكافى : 6 / 3 ، حديث 12 ؛ بحار الأنوار : 14 / 287 ، باب 21 ، حديث 11 .
( 2 ) - عوالى اللآلى : 1 / 270 ، حديث 78 ، فصل 10 ؛ مستدرك الوسائل : 15 / 112 ، باب 1 ، حديث 17688 .