تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 237

مساهمون:

ص٢٣٧

شرارت مردم

گاهى روزگار براى گروهى خوشايند و گواراست و چون به مقام و مالى انبوه دست مىيابند ؛ از قدرت و هيبت خود به نفع هواى نفس بهره مىگيرند و سيل تلخى شرارت عمل و مفاسد اخلاقى را به سوى ديگران سرازير مىكنند . به ويژه از ابزار ترس و وحشت و تهديد و حملهء نظامى هم در پيشبرد آرزوها و هوس‌هاى خود بسيار بد استفاده مىكنند . رسول اللّه صلى الله عليه و آله در اين زمينه مىفرمايد : شَرُّ النَّاسِ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ الَّذينَ يُكْرَمُونَ إِتِّقاءَ شَرِّهِمْ . « 1 » بدترين مردم نزد خداوند در روز قيامت كسى است كه مردم از ترس شرارت او به وى احترام گذارند . و نيز مىفرمايد : خَصْلَتانِ لَيْسَ فَوْقَهُما مِنَ الْبِرِّ شَئٌ : الْايمانُ بِاللَّهِ وَ النَّفْعُ لِعِبادِ اللَّهِ وَ خَصْلَتانِ لَيْسَ فَوْقَهُما مِنَ الْشَرِّ شَئٌ : الشِّركُ بِاللَّهِ وَ الضُّرُّ لِعِبادِ اللَّهِ . « 2 » دو ويژگى است كه هيچ خوبى بالاتر از آن دو نيست : ايمان به خدا و سود رساندن به بندگان خدا . دو ويژگى است كه بالاتر از آن دو بدى وجود ندارد : شرك ورزيدن به خدا و گزند رساندن به بندگان خدا . روزى امام على عليه السلام در محضر پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله عرض كرد : خدايا ! مرا به كسى از مردم محتاج نكن ؟ حضرت فرمود : اى على ! اين گونه مگو ؛ زيرا كسى نيست كه به مردم نيازمند
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 327 ، حديث 2 ؛ بحار الأنوار : 72 / 283 ، باب : 71 ، حديث : 10 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 74 / 139 ، باب 7 ، حديث 2 ؛ تحف العقول : 35 .