تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 169

مساهمون:

ص١٦٩
مىشود امرى قلبى و حقيقتى باطنى است كه نسبت به امور حرام و برنامه‌هاى باطل جنبه بازدارندگى دارد . كسى با توفيق حق و عنايت الهى ، قلب خود را منور به نور زهد مىكند كه از حلال خدا به اندازه استفاده مىكند ، و از حرام الهى مانند گوسپند از گرگ فرار مىنمايد ، و مازاد درآمد خود را در جائى كه خداوند مهربان مقرر فرموده ، خرج مىكند . زاهد كسى است كه قانع به حلال حق ، و خوددار از حرام الهى ، و در صرف مال و ثروت در راه خدا ، انسانى سهل و آسان است . زهد از اخلاق انبيا و امامان و اولياى خاص الهى و طالبان سعادت دنيا و آخرت است . بدون زهد نمىتوان سالم زيست ، و دامن از حرام الهى پاك داشت .

زهد در روايات

سُئِلَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَنِ الزُّهْدِ ، قالَ : تَرْكُ ما يَشْغَلُكَ عَنِ اللّهِ . « 1 » از رسول خدا از زهد پرسيدند فرمود : رها كردن آنچه كه تو را از خدا به چيز ديگر سرگرم مىكند . فى حَديثٍ عَنِ النَّبِىِّ صلى الله عليه و آله عَنْ جَبْرِئيلَ حينَ سَألَهُ عَنْ تَفسيرِ الزُّهْدِ ، قالَ : يُحِبُّ ما يُحِبُّ خالِقُهُ ، وَ يُبْغِضُ ما يُبْغِضُ خالِقُهُ ، وَيَتَحَرَّجُ مِنْ حَلالِ الدُّنْيا ، وَ لايَلْتَفِتُ الى حَرامِها . « 2 » در روايتى از رسول خدا صلى الله عليه و آله است به هنگامى كه از امين وحى تفسير زهد را پرسيد ، جبرئيل گفت : دوست داشته باشيد آنچه را خداوند دوست دارد ، و
هامش
( 1 ) - تاريخ مدينة دمشق : 26 / 247 ؛ تاريخ الاسلام ، ذهبى : 21 / 197 . ( 2 ) - وسائل الشيعة : 15 / 194 ، باب 4 ، حديث 20257 ؛ مستدرك الوسائل : 12 / 49 ، باب 62 ، حديث 13484 .