حفظ آبرو
امام زين العابدين عليه السلام در قسمت ديگرى از فراز دعا ، درخواست حفظ آبرو و سلامتى مىنمايد و از خداوند مىخواهد او را در حصن و دژ محكم خود قرار داده به طورى كه آبروى او در امان و سلامتى وى تضمين شده باشد .
اگر شخصى بخواهد در كمال آرامش و طمأنينه باشد بايد كارى كند كه در حصار حضرت حق قرار بگيرد ، چون فقط دژ محكم الهى است كه محكم و زوالناپذير است بر خلاف بعضىها كه خودشان را در پناه دژهاى واهى و پوشالى و خيالى مال و ثروت و رياست و مقام قرار دادهاند و روزى به اين نتيجه خواهند رسيد كه اين دژها سرابى بيش نبوده و فقط در سايهء لطف و امنيّت الهى است كه آرامش خاطر حاصل مىشود .
انَّ اللَّهَ جَلَّ وَ عَزَّ اوْحى الى داوُدَ عليه السلام مَا اعْتَصَمَ بى عَبْدٌ مِنْ عِبادى دُونَ احَدٍ مِنْ خَلْقى ، عَرَفْتُ ذلِكَ مِنْ نِيَّتِهِ ثُمَّ يَكيدُهُ اهْلَ السَّمواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما فيهِنَّ الَّا جَعَلْتُ لَهُ الْمَخْرَجَ مِنْ بَيْنِهِنَّ وَ مَا اعْتَصَمَ عَبْدٌ مِنْ عَبيدى بِاحَدٍ مِنْ خَلْقٍ دُونى ، عَرَفْتُ ذلِكَ مِنْ نِيَّتِهِ الَّا قَطَعْتُ اسْبابَ السَّمواتِ مِنْ يَدَيْهِ وَ اسَخْتُ الْأَرْضَ مِنْ تَحْتِهِ وَ لَمْ ابالِ بِاىِّ وادٍ هَلَكَ . « 1 »
خداوند متعال به داود پيغمبر فرمود : اى داود ! هر بنده از بندگان من كه مرا پناهگاه خود بداند و به من توسّل جويد و به مخلوقات من روى نياورد و به آنها چنگ نزند و آنان را در پناهگاه خود نگيرد و نيّت خود را هم پاك كند ، اگر همه اهل آسمانها و زمين او را اذيت و آزار كنند ، من راه خروج از آن فتنهها را برايش بازكنم .
اما اگر بندهاى از بندگانم به يكى از مخلوقات پناه ببرد و او را بر مقدّرات
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 68 / 144 ، باب 63 ، ذيل حديث 42 ؛ فقه الرضا : 358 ، باب 96 ، ذيل حديث 96 .