اعطاى هر نعمت سنگين و گران بهايى را منت مىگويند . بنابراين بخشيدن نعمت بزرگ ، نيكوست . ولى بزرگ جلوه دادن نعمت كوچك ، ناپسند است . يعنى كسى كه كار كوچكى را با سخن بزرگ كند و به رخ ديگران بكشد بسيار نكوهيده است .
پروردگار ما بر مؤمنان نعمت سنگينى گذارده و در عمل ، شخص بزرگوارى را مسؤول هدايت مردم قرار داده است . و سپاسگزار و قدردان اين نعمت بزرگ تنها مؤمنان هستند هر چند هدف از رسالت ، عموم بشر است .
يكى از منّتهايى كه در كنار رسالت دين بر مسلمانان قرار گرفته است اين است كه خداوند قهار هيچ گونه سلطه و بهرهاى از كفار و منافقان بر جان و مال و ناموس مؤمنان قرار نداده است ؛ حتى راهى كه به برترى و امتياز دهى برسد ، را هم بسته است و همهء كافران و منافقان اهل كتاب و ذمّيان بايد تحت نظر حكومت اسلامى باشند ؛ زيرا خداوند شرافت و عزّت و مغفرت و نجات و پاداش را در ايمان و اخلاص و تقوا و ولايت و دين محورى مقرر فرموده است .
در سورهء نساء چند آيه در مورد برترى مطلق مؤمنان بر كفار و منافقان آمده است كه ملاك اصلى آنها عزت و احترام داشتن مؤمن است .
به ويژه خداوند در غلبهء جنگى با معجزات و امدادهاى غيبى بسيار منت بزرگى بر مسلمانان گذاشته است ، از جمله براى منكوب كردن كفار مىفرمايد :
الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مّنَ اللَّهِ قَالُواْ أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكفِرِينَ نَصِيبٌ قَالُواْ أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُم مّنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيمَةِ وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكفِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا » « 1 »
آنان كه همواره حوادثى را براى شما انتظار مىبرند ، اگر از سوى خدا برايتان
هامش
( 1 ) - نساء ( 4 ) : 141 .