روشنايى است كه خداوند در دلهاى اوليا و دوستان ، فضيلت قرار مىدهد .
عنوان بصرى به امام صادق عليه السلام عرض كرد : دعا فرماييد خداوند مرا توفيق دهد كه از علم شما سود برم و هر چه از شما بپرسم پاسخ بشنوم ؛ حضرت فرمود :
لَيْسَ الْعِلْمُ بِالتَّعَلُّمِ إِنَّما هُوَ نُورٌ يَقَعُ فى قَلْبِ مَنْ يُريدُ اللَّهُ تَبارَكَ وَ تَعالى أَنْ يَهْدِيَهُ . . . « 1 »
علم به فرا گرفتن نيست بلكه نورى است كه از طرف خداوند متعال بر دل هر كه بخواهد او را هدايت كند مىتابد . . .
اين نور دانش عطيّهاى الهى است كه به سينههاى انسانهاى برگزيده و با صلاحيت فرستاده مىشود كه بتوانند امتى را راهنمايى نمايند .
رسول اللّه صلى الله عليه و آله به اصحاب فرمود :
آيا شما را از بخشندهترين بخشنده خبر دهم ؟ خداوند ، بخشندهترين بخشنده است و من بخشندهترين فرزند آدم هستم و بعد از من بخشندهترين شما مردى است كه دانش را آموزش دهد و از اين راه دانش او پخش شود . او در روز قيامت به تنهايى همچون يك امت برانگيخته مىشود . « 2 » بنابراين تك تك نعمتها ظهور تام حق و نظام احسن هستند . و همگى ساخته و پرداختهء دست اوست كه به جهت بهرهگيرى در سير و سلوك انسان به كار مىروند .
هر مقدار نياز آدمى بزرگ جلوه كند در نزد حق تعالى بزرگتر از خود انسان نيست ؛ زيرا وجود انسان مركز هدف آفرينش هستى و كاينات است .
اگر خداوند قدرت فيّاضى دارد كه مقاماتى بلند مرتبه را به اشرف موجودات بدهد ، چرا مقام رضا كه مقام فناى ارادهء رهرو در ارادهء حق است ، را به او لطف نكند .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 1 / 225 ، باب 7 ، حديث 17 ؛ منية المريد : 148 .
( 2 ) - كنز العمال : 10 / 151 ، حديث 28771 ؛ ارشاد القلوب ، ديلمى : 1 / 14 .