روزگار جيفهاى گنديده در ميان گور است .
امام صادق عليه السلام به يارانش سفارش فرمود :
ايّاكُمْ وَ الْعَظَمَةَ وَ الْكِبْرِ ، فَانَّ الْكِبْرَ رِداءُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ ، فَمَنْ نازَعَ اللّهَ رِداءَهُ قَصَمَهُ اللّهُ وَ اذَلَّهُ يَوْمَ القِيامَةِ . « 1 »
از خود بزرگ بينى و كبر دورى جوييد ، كبريايى مخصوص خداست ، هر كسى در اين صفت خود را روبهروى حضرت حق قرار دهد ، خداوند او را مىشكند و در قيامت ذليل و بيچاره وارد محشرش مىنمايد .
فيض بزرگوار مىفرمايد :
اى خنك آن نيستى كه دعوى هستى كند * با كمال عجز اظهار زبردستى كند
چون درآيد از ره معنى بر اوج معرفت * در حضيض جهل معنى افتد و پستى كند
هستى آن دارد كه هستى بخش هر هستى است او * غير او را كى رسد كو دعوى هستى كند
نيست هستى در حقيقت جز خداى فرد را * مستش ار دعوى كند هستى ز سر مستى كند
آن زبردست است كو قوت نهد در دستها * آن كه زور از خود ندارد چون زبردستى كند
رفعت آن دارد كه جز او جمله در فرمان اوست * هر كه فرمانبر بود ناچار او پستى كند
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 75 / 294 ، باب 24 ، حديث 3 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 376 ، باب 58 ، حديث 20789 .