تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 364

مساهمون:

ص٣٦٤
يَتُوبَ . هر كه حقى از حقوق برادر مسلمان خود را پايمال سازد ، خداوند بركت روزى را بر او حرام گرداند مگر آن كه توبه كند . در روايت آمده است : نَهَى النَّبِىُّ صلى الله عليه و آله عَنْ قِيلَ وَ قالَ وَ كَثْرَةِ السُّؤَالِ وَ إِضاعَةِ الْمالِ . « 1 » نبى اكرم صلى الله عليه و آله از سخنان بيهوده و درخواست بسيار و تلف كردن مال پرهيز دادند . مرحوم مجلسى در ادامهء حديث مىنويسد : « گفته‌اند ضايع كردن مال دو صورت دارد : 1 - صرف مال در راه گناه و نافرمانى خداوند ، كم يا زياد باشد و اين اسراف است كه خداوند آن را نكوهيده و نهى فرموده است . 2 - پرداخت مال بىموقعيت به صاحب آن كه خداوند متعال مىفرمايد : يتيمان را آزمايش كنيد تا بالغ شوند ؛ اگر به فهم و رشد فكرى رسيدند ؛ اموالشان را بدهيد . » « 2 » كيست كه نداند بر سر سفرهء روزى حق ، انواع نعمت‌ها به تناسب نيازهاى انسان قرار داده شده است . نهاده شدن اين همه نعمت‌هاى رنگارنگ بدون شك بدون هدف نيست . آيات قرآن مجيد منظور و مقصود از اين همه لطف را عبادت مىداند . انسان لازم است از انواع نعمت‌ها براى ادامهء حيات و تقويت جسم و جان استفاده كند و چون از نعمت حق قوت گرفت بايد با كمال خلوص و شكر حضرت
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 101 / 293 ، باب 10 ، حديث 2 ؛ مكارم الاخلاق : 431 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 72 / 304 ، باب 78 ، حديث 4 ؛ معانى الأخبار : 279 .