مرا چه شده كه پس از اين همه كرامات كه بر من ارزانى داشتى باز تو را معصيت كردم و با اين كه رو سويم نمودى از تو روى برگرداندم ، منزهى تو اى مهربان خداى من ، سبحان اللّه از اين همه حلم و اين همه لطف كه با همه اين امور باز براى من و امثال من از گناهكاران فرو مايهء پست ، باب توبه را گشوده و ما را از بازگشت به جوار خود منع ننموده و براى تائبان وعدهء قبول و عفو گناهان و تبديل آن به چندين برابر از حسنات مقرّر فرمودهاى . » « 1 »
يا رب گناه اهل جهان را به ما ببخش * ما را سپس به رحمت بى منتها ببخش
هر چند ما نهايم سزاوار رحمتت * ما را بدانچه نيست سزاوار ما ببخش
گفتى كه مستجاب كنم گر دعا كنى * توفيق هم عطا كن و حال دعا ببخش
بگذر از آن گناه كه سدّره دعاست * هم بر دعاى ما اثرى بر ملا ببخش
تا هم چو ديگران به نوايى مگر رسيم * ما را به سوز سينهء هر بى نوا ببخش
دلهاى ما كه تيره شد از زنگ معصيت * يا رب به نور معرفت خود صفا ببخش
دور از كاروان سعادت فتاده ايم * ما را به رهروان طريق وفا ببخش
روزى كه هر كس به شفيعى برد پناه * ما را به آبروى شه انبيا ببخش
گر از خواص امت مرحومه نيستيم * ما را به لطف عام شه اوليا ببخش
ما را ز اهل بيت ولايت اميدهاست * تقصير ما به حرمت خير النسا ببخش
گيرم به ما معاويه نفس چيره شد * ما را به رأفت حسن مجتبى ببخش
تا بر حسين عقل سليم اقتدا كنيم * عصيان ما به خامس آل عبا ببخش
از شيخ و شاب چون همه بيمار غفلتيم * در سايهء امام چهارم شفا ببخش
در راه علم و معرفت از ما قصور شد * ما را به علم باقر احمد سخا ببخش
تا جز طريق صدق و صفا راه نسپريم * ما را به زهد صادق حيدر عطا ببخش
هامش
( 1 ) - مناجاتهاى عارف باللَّه حاج ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى .