تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 346

مساهمون:

ص٣٤٦
زشتى هايم را نزد همسايگانى كه به دنبال عيوب من هستند ، و حسودانى كه نعمت‌هايت را نزد من مىبينند ، آشكار نكردى . سپس اين همه الطاف و عناياتت نسبت به من ، مرا از گرايش به بدىهايى كه از من سراغ دارى بازداشت مفرما . اى خداى من ! نادان‌تر از من به صلاح كار خود كيست ؟ و غافل‌تر از من به نصيب و بهره‌اش كدام انسان است ؟ و چه كسى از اصلاح وجودش ، دور افتاده‌تر از من است ، آنگاه كه تمام نعمت‌هايى كه به من مىدهى ، در گناهانى كه مرا از آن نهى فرمودى صرف مىكنم ؟ ! و چه كسى بيش از من در غرقاب باطل فرو رفته و سخت‌تر از من اقدام به زشتى كرده ، زمانى كه ميان دعوت تو ، و دعوت شيطان مىايستم ، ولى از دعوت او پيروى مىكنم ، با اين كه او را ، به صورتى كه بايد مىشناسم ، و نسبت به وضع او فراموشى ندارم ، و من در اين موقعيت ، يقين دارم كه نهايت دعوت تو به سوى بهشت ، و عاقبت دعوت او به جانب جهنّم است . در فرازهاى ملكوتى و عرشى بالا به چند حقيقت بسيار مهم از جانب امام عاشقان ، پناه دردمندان ، شفاى بيماران ، راهنماى عابدان ، وجود مبارك حضرت زين العابدين عليه السلام اشاره شده كه هر كدام را به تناسب حال و موقعيت مقام به توفيق حضرت پروردگار توضيح مىدهم : 1 - پرده پوشى حضرت حق بر گناه بندگان . 2 - غفلت . 3 - اصلاح نفس 4 - محل مصرف رزق و روزى . 5 - عاقبت دعوت خدا و شيطان .