در دام او بيفتد و به زمين بچسبد كه آن وقت مثلش ، مثل سگ است كه اگرآهنگ او كنى بر تو پارس خواهد كرد و در نتيجه از ظلمت معاصى سياه گشته و ياد خدا را از ياد خواهد برد و به جاى كسب علم و دانش گرفتار وسواس خواهد گشت .
اى سر من ، چگونه خواهى بود اگر غضب الهى تو را بگيرد و در اين دنيا بخواهد تو را عذاب كند و به سر خوك و يا ميمونى تو را مسخ گرداند ، يا اين كه چهرهات را سياه گردانيده و بين همه عالميان تو را رسوا و مفتضح سازد ، يا اين كه بينايى يا شنوايى و يا گويايى تو را از تو بگيرد و يا چهره ات را زشت گرداند ، آيا نشنيدهاى كه بسيار از گناهكاران بودند كه خداوند بر آنان غضب نمود و آنان را بدينگونه در همين دنيا عذاب فرمود ، يا اين كه آتشى فرستاد كه در همين دنيا آنها را سوزانيد و سپس به آتش دوزخ روانه كرد ! حالت چگونه خواهد بود اگر پس از مرگ به عذاب الهى گرفتار شوى كه آن عذاب به مراتب دردناكتر خواهد بود ! !
آيا احوال قبر و پوسيدگى بدن را در گور در نظر نمىآورى ، آنگاه كه بهره ات را از اين دنيا گرفتى ، زود است كه خاك قبر ، گوشتِ بدنت را بخورد و كرمها در بينىات ، داخل شوند و حدقههاى چشم به گونهات جارى گردد و اين منظر نظيف و جمال لطيف به جيفهء گنديدهاى مبدل شود و گوشت صورتت بر خاك ريزد و چرك و خون با هم درآميزد ! !
بدان كه گناهكاران در آتشى افكنده مىشوند كه حرارتش شديد و گودى آن بسيار و زيورآلات آن زنجيرهاى آهنين و شرابش آب جوش و چرك و خون است !
آه ، اى خداى من ! واى از اين بى حيائى ، آه ، از اين فضاحت ، اى مولا و آقاى من ، اين چه جرأتى بود كه من بر تو داشتم ، اين چه حسرتى بود كه براى خود فراهم آوردم ، به عزّت و جلالت سوگند اى محبوب من ، اگر مرا طاقت بر عذاب تو و قدرتى در مقابل انتقام تو بود ، هرگز عفو و بخششت را خواستار نمىشدم ، بلكه عذاب و عقاب مربوط به گناهانم را مىطلبيدم .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 342
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٤٢