رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
الا وَ انَّ الرُّوحَ الْامينَ نَفَثَ فى رُوعى انَّهُ لَنْ تَمُوتَ نَفْسٌ حَتّى تَسْتَكْمِلَ رِزْقَها . « 1 »
آگاه باشيد ، امين وحى در قلبم دميد كه جاندارى از دنيا نمىرود ، مگر آن كه روزى خود را كامل كند .
از اشتباهات بسيار بزرگ مردم دنبال حرام رفتن است ، آنان توجّه ندارند كه خداوند مهربان روزى آنان را تا لحظهء آخر حيات مقرّر فرموده و واسطهء به دست آوردن آن را كار و كوشش مشروع قرار داده ، چنانچه در به دست آوردنش از حرام تأمين كنند ، به اندازهء آن حرام از رزق حلال آنان كم مىشود و بايدبه يقين بدانند كه حرام اضافه درآمدى نيست كه آنان به چنگ آوردهاند .
حضرت باقر عليه السلام مىفرمايد :
لَيْسَ مِنْ نَفْسٍ الّا وَقَدْ فَرَضَ اللّهُ لَها رِزْقَها حَلالًا يَأْتيها فى عافِيَةٍ ، وَ عَرَضَ لَها بِالْحَرامِ مِنْ وَجْهٍ آخَرَ ، فَانْ هِىَ تَناوَلَتْ مِنَ الْحَرامِ شَيْئاً قاصَّها بِهِ مِنْ الْحَلالِ الَّذى فَرَضَ اللّهُ وَ عِنْدَ اللّهِ سِواهُما فَضْلٌ كَبيرٌ . « 2 »
انسانى نيست مگر آن كه خداوند براى او روزى حلال واجب فرموده كه اين روزى از راه سلامت و عمل مشروع و كار صحيح به او مىرسد ، از غير اين راه حرام در برابرش قرار مىگيرد ، اگر چيزى از آن حرام بردارد ، به مقدار آن از حلال واجبش تقاص مىشود و نزد خداوند به غير حلال و حرام ، فضل بزرگ براى انسان هست .
هامش
( 1 ) - عدّة الدّاعى : 83 ؛ عوالى اللآلى : 3 / 202 ، حديث 33 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 5 / 147 ، باب 5 ، حديث 6 ؛ الكافى : 5 / 80 ، حديث 2 .