در قسمتى ديگر از همين خطبه مىفرمايد :
فَهذا غُرابٌ ، وَ هذا عُقابٌ ، وَ هذا نَعامٌ ، دَعا كُلَّ طائِرٍ بِاسْمِهِ وَ كَفَلَ لَهُ بِرِزْقِهِ . « 1 »
اين كلاغ ، اين عقاب ، اين كبوتر و اين شترمرغ است ، هر پرندهاى را به نامش خوانده و رزقش را ضامن گشته .
در جملات زيبايى از دعاى اول صحيفه آمده است :
وَجَعَلَ لِكُلِّ رُوحٍ قُوتاً مَعْلُوماً مَقْسُوماً مِنْ رِزْقِهِ ، لايَنْقُصُ مَنْ زادَهُ ناقِصٌ ، وَلا يَزيدُ مَنْ نَقَصَ مِنْهُمْ زائِدٌ .
براى هر جاندارى معلوم مقرر قرار داده كه فراخى آن را كاهندهاى نمىكاهد و كاستى آن را افزايندهاى نمىافزايى .
حضرت على عليه السلام مىفرمايد :
لِكُلِّ ذى رَمَقٍ قُوتٌ . « 2 »
براى هر صاحب رمقى ، روزى معين است .
و نيز مىفرمايد :
عِيالُهُ الْخَلائِقُ ، ضَمِنَ ارْزاقَهُمْ ، وَ قَدَّرَ اقْواتَهُمْ . « 3 »
موجودات نانخور حضرت حقّند ، روزى آنان را ضامن شده ، وقوت آنان را اندازه قرار داده .
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 227 .
( 2 ) - الكافى : 8 / 22 ، ذيل حديث 4 ؛ الأمالى ، شيخ صدوق : 321 ، حديث 8 .
( 3 ) - بحار الأنوار : 54 / 106 ، حديث 90 ، شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد : 6 / 398 .