كسى را حدّ و ظرفيت آن نيست كه بتواند به عمقى از اعماق يك صفت و به نورى از انوار يك وصف حضرت محبوب برسد .
بخش عمدهاى از آيات قرآن و روايات و بسيارى از فرازهاى نورانى دعاها بيان اوصاف حضرت حق است .
جملات مورد شرح در آيات قرآن مجيد ريشه دارد .
حضرت زين العابدين عليه السلام به هنگام انشاى اين دعا به آيات نظر داشته است ، از باب تيمن و تبرّك و تا جائى كه لازم باشد به آن آيات اشاره مىشود :
1 - علم و رحمت الهى
جملهء عرشى : تويى كه علم و رحمتت همه چيز را فراگرفته است :
الَّذينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذينَ آمَنُوا رَبَّنا وَسِعْتَ كُلَّ شَىْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذينَ تابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبيلَكَ وَ قِهِمْ عَذابَ الْجَحيمِ » « 1 »
فرشتگانى كه عرش را حمل مىكنند و آنان كه پيرامون آن هستند ، همراه سپاس و ستايش ، پروردگارشان را تسبيح مىگويند و به او ايمان دارند و براى اهل ايمان آمرزش مىطلبند ، [ و مىگويند : ] پروردگارا ! از روى رحمت و دانش همه چيز را فرا گرفتهاى ، پس آنان را كه توبه كردهاند و راه تو را پيروى نمودهاند بيامرز ، و آنان را از عذاب دوزخ نگه دار .
اين آيهء شريفه به تمام مردم مؤمن دلگرمى مىدهد كه شما هيچ وقت تنها نيستيد ، هرگز احساس غربت نكنيد كه ملائكه مقرّب حق دعاگوى شما هستند و پيروزى و بهروزى شما را در دنيا و آخرت از حضرت حق مىطلبند .
هامش
( 1 ) - غافر ( 40 ) : 7 .